Nin dhallinyaro ah ayaa gabadh qurux badan ku galmooday iyo hooyadeed.

Wiilkii yaraa wuxuu la soo toosay qurux macaan; runtii ma uusan xasuusan wixii shalay dhacay, laakiin sida iska cad wuxuu dareemay mid aad iyo aad u wanaagsan. Wiilku waxa uu ogaa in ay hooyadiis adag ay dhawaan guriga ku soo laaban doonto, taas oo iska cad in ay qaylin doonto marka ay aragto gabadh aanay aqoon oo fadhigeedu yahay, laakiin quruxdan ayaa niyadda ku haysa in ay sii socoto halkii ay shalay ku dhammaatay. Inantii yaraa waxay iska soo bixisay saraawiilkeedii waxayna bilawday inay maxsigeeda ku qalloociso wiilka hortiisa, iyadoo aad ugu xamaasadisay si walba. Ninkii waxa uu go'aansaday in uu wakhti weli jiro, markaasuu soo bixiyey ushiisii ​​adkayd oo uu ku dhegay quruxda afkeeda. Inantii yari waxa ay siisay jug fudud oo cajiib ah, ka dib waxa ay ku fadhiisatay basteedi casuus ahayd oo ay ku dul fadhiisatay bohol adag oo ay ku bilaawday in ay ku dul boodo. Waxay ahayd wakhtigaas markii ay soo noqotay hooyadii wiilkayagii; markii ay aragtay gabadha, waxa cad in aanay niyadda ku jirin, laakiin isla markiiba niyadda ayaa isu beddeshay ciyaar, waxaanay bilawday in ay leefto xubinta saxiibka wiil ay guursatay. Labkii waxa kale oo uu go’aansaday in aan laga tagin, waxa uu mar kale soo saaray xubintiisii ​​taranka, oo uu afka kaga xidhay quruxdii dhallinta yarayd si ay uga farxiso. Gabagabadii, waxaas oo dhami waxay ku dhammaatay in wiilka yari uu isku mar ku waso laba xabbo oo qaniinyo ah, ugu dambayntiina waxa uu ku tuuray shahwadii dhallaanka yar ee wejigeeda quruxda badan.